Refleksja: Bez Boga człowiek i jego godność stają się niczym

Zdjęcie: Przy rzeźbie Piotra Włostowica w kościele na Ślęży. Piotr Włostowic był śląskim możnowładcą, od 1117 roku palatynem Bolesława Krzywoustego. Wywodził się z dawnego rodu książąt śląskich, na co wskazuje umiejscowienie jego włości w tak ważnych dla Śląska miejscach jak wyspa Piasek we Wrocławiu oraz Ślęża i ziemie wokół góry. O Piotrze pisano jako o „mężu jak najgoręcej oddanym czci Bożej, sprawie Kościoła i religii”. Za życia Piotr Włostowic miał ufundować wraz z małżonką aż 77 kościołów i innych obiektów sakralnych. Do jego rodziny należała góra Ślęża wraz z otaczającymi ją wioskami. Ślęża, 9.09.2025 r.

W budowaniu lepszego świata pomaga nam chrześcijaństwo. Najpierw ustawicznie uwalnia nas od zła, zwłaszcza moralnego, oczyszcza nas, uczy higieny ducha. Następnie ukazuje wzorce postępowania do przezwyciężania własnej słabości, trudności zewnętrznych czy pokus ze strony złego ducha. Bez Chrystusa budowanie życia osobistego, społecznego i narodowego jest budowaniem na nietrwałym piasku. Spróbujmy sobie odpowiedzieć na pytanie – czy potrzebna jest nowa ewangelizacja?

Ewangelizacja jest stałym procesem w Kościele, ponieważ w jego ramach rodzą się nowe pokolenia ludzi, którzy potrzebują Ewangelii i łaski Bożej do życia. Każdy człowiek w swoim całym życiu potrzebuje ustawicznego dopełnienia posiadanej formacji chrześcijańskiej. Ponieważ w życiu publicznym w Polsce odradza się neopogaństwo, dlatego potrzebna jest nowa ewangelizacja z uwzględnieniem aktualnych zagrożeń dla ludzi naszych czasów, zwłaszcza młodych. Człowiek nie tylko jako jednostka, lecz również jako społeczność potrzebuje stałej ewangelizacji życia ludzkiego. Ponieważ Kościół z natury swej jest misyjny, pamiętajmy, że my jesteśmy Kościołem, my ten Kościół tworzymy, nie jesteśmy jedynie jego obserwatorami. Dlatego jesteśmy odpowiedzialni za jego chrześcijańskie oblicze, uobecniamy i głosimy Chrystusa przede wszystkim swoim życiem poprzez świadectwo i przykład. Powinniśmy tak postępować, aby inni patrząc na nasze życie uwierzyli, że Bóg istnieje. Jest to najbardziej skuteczny apostolat, który dokonuje się również w ramach rożnych ruchów i grup duszpasterskich, takich jak Liturgiczna Służba Ołtarza, Kościół Domowy, Żywy Różaniec, czy Ruch Rodzin Nazaretańskich. To w nich rodzi się przyjaźń, odpowiedzialność, a wiara przekuwana na codzienność.

Kościół ewangelizuje również przez kulturę - zapraszając twórców różnych dziedzin, organizując koncerty muzyki chrześcijańskiej, konkursy, wykłady, konferencje czy rekolekcje dla twórców – inspirując twórczość literacką i artystyczną. Kościół wychowuje również przez samą estetykę świątyń - architekturę, piękno wnętrza, gabloty, informacje czy dekoracje, piękno liturgii, śpiewy, recytacje czy koncerty zespołów artystycznych, np. propagowany przez naszego nowego proboszcza Jakuba chrześcijański rap. Nowa ewangelizacja zakłada nowy zapał, czynne zaangażowanie się w głoszenie Chrystusa - także przy użyciu nowych środków przekazu społecznego, takich jak Internet czy media społecznościowe. "Każdy z nas, kto wierzy w Boga, ma odpowiedzialność i obowiązek głoszenia Ewangelii Pana" - Św. Jan Paweł II.

Pamiętajmy, że człowiek nie jest w stanie zrozumieć świata bez przyjęcia do swojego serca Pana Boga, bez przyjęcia prawd zawartych w Biblii, w Dekalogu i w Credo. Bez przyjęcia tych prawd jako życiowego drogowskazu moralnego ludzie będą coraz bardziej zagubieni. Bez Boga człowiek i jego godność stają się niczym. Niech korzeniem naszej świadomości i mapą drogową naszego życia będzie Jezus Chrystus.